Van jongs af aan ben ik opgegroeid in een omgeving waar zorg voor kinderen centraal stond. Mijn moeder heeft al jarenlang een kleinschalig dagverblijf aan huis, en ik ben er eigenlijk altijd bij betrokken geweest. Wat begon met af en toe een luier aangeven of een flesje pakken, is uitgegroeid tot echte ervaring in het omgaan met jonge kinderen — van baby's tot peuters en kleuters. Na school hielp ik vaak met de kinderen: samen boekjes lezen, spelletjes doen, fruit klaarmaken, of de kinderen helpen bij het opruimen en naar buiten gaan. Ik heb geleerd hoe belangrijk rust, regelmaat en positieve aandacht zijn. Het dagverblijf van mijn moeder voelt voor veel ouders als een tweede thuis voor hun kinderen, en dat gevoel neem ik ook mee als ik zelf oppas. Ik vind het leuk om kinderen te stimuleren in hun ontwikkeling — of het nu gaat om leren praten, zelfstandig iets doen, of gewoon lekker spelen. Ook ben ik geduldig, verantwoordelijk en altijd alert op veiligheid. Ouders vinden het vaak fijn dat ik al zo vertrouwd ben met verschillende leeftijden en situaties. En voor de kinderen ben ik meestal al snel “die leuke grote broer” die ze herkennen en vertrouwen. Kortom: oppassen is voor mij niet zomaar een bijbaan, maar iets wat ik met plezier én vanuit ervaring doe. 😊